Gościem Światowego Dnia Poezji w Miejskiej Bibliotece Publicznej w Jaśle była Beata Świszcz – poetka, malarka, autorka tekstów piosenek oraz animatorka kultury, członkini Stowarzyszenia Literacko-Artystycznego Grupy Poetyckiej „Krosno” związana z regionem Podkarpacia.
Pochodzi z Jedlicza, a od wielu lat mieszka i tworzy w Tarnowcu, gdzie aktywnie uczestniczy w życiu kulturalnym lokalnej społeczności. Jej działalność pokazuje, że przestrzeń do kreatywności można odnaleźć wszędzie. Przez wiele lat uczyła języka niemieckiego, a doświadczenia zawodowe oraz kontakt z młodzieżą znajdują odzwierciedlenie w jej twórczości – zwłaszcza w poezji kierowanej do dzieci i młodszych czytelników.
Jej aktywność obejmuje nie tylko pisanie, lecz także organizowanie wydarzeń artystycznych. Przykładem może być „Letni Piknik ze Sztuką w Dworskim Parku w Tarnowcu” oraz współpraca z instytucjami kultury i bibliotekami.
Wychowałam się na poezji, a moi ulubieni poeci to nie tylko klasyka niemiecka, jak Goethe czy Schiller, lecz także polska poezja Poświatowskiej, Gałczyńskiego i Leśmiana – przyznała.
Twórczość Beaty Świszcz ma charakter refleksyjny i liryczny. Autorka chętnie sięga po motywy związane z naturą, przemijaniem, codziennością i duchowością. W jej wierszach widoczna jest wrażliwość na piękno świata, a także potrzeba zatrzymania ulotnych chwil i nadania im znaczenia.
Pisanie to moje zatrzymanie się w świecie – mówiła podczas spotkania.
Charakterystycznym rysem jej twórczości jest łączenie słowa z obrazem, w czym pomaga jej talent malarski. Swoją poezję traktuje jako formę „malowania słowem”, co znajduje odzwierciedlenie także w tytułach jej tomików. Zarówno jej twórczość malarską, jak i liryczną cechują silna symbolika i wielowarstwowość. Ważne miejsce zajmuje również tematyka anielska oraz inspiracje pejzażem Beskidu Niskiego.
Podczas spotkania słuchacze wysłuchali m.in. wierszy z jej najnowszego tomiku „Nieoczywista. Zapiski kobiecą ręką”. Walorem tego „mocno kobiecego” tomu są fotografie jej obrazów.
Spotkanie z Beatą Świszcz pozostawiło słuchaczy w przestrzeni ciszy, w której wybrzmiewały jeszcze słowa i obrazy przywołane przez poetkę. Był to czas uważnego słuchania – i być może także moment, w którym każdy mógł odnaleźć własne „zatrzymanie się w świecie”.
Spotkanie odbyło się 20 marca 2026.
